terug naar de paardenbloemgelei

Waar waren we gebleven?  O ja, bij de paardenbloemen, schandalig lang geleden. Ondertussen zaten we hier niet op onze krent, de lente raasde voorbij.  (Ook een keertje letterlijk, en wég waren de kruiden en bloemen uit mijn tuintje na de hagelstorm.)

Ondertussen is mijn voorraad gelei flink geminderd.  Ik maakte een amuse tijdens de Resto Jardin met een maanzaadblini en geitenkaas waar de gelei perfect bij past.  Heb je geen paardenbloemen geplukt, dan kan je de blini ook serveren met appelgelei.  Of heb je vlierbloesemsiroop gemaakt, dan kan je hier gelei van maken met wat agar agar of gelatine, dat zal er zeker ook lekker bij smaken.

Kruiden en eetbare bloemen, ik ben weer helemaal geïnspireerd door de geweldige rondomtuin waar ik twee avonden een workshop mocht geven.   Een paradijs om te plukken en te gaan koken, te gaan dwalen tussen perken vol eetbare planten.

Krijg jij hier geen jeukende vingers of honger van?


Maanzaadblini met geitenkaas & paardenbloemgelei & zuringdressing

Beslag voor ongeveer 20 blini's:

125 g zelfrijzende bloem
2 eieren
1,2 dl (soja)melk
1 eetlepel yoghurt
zout

Meng de eieren, melk en yoghurt en voeg dit mengsel bij de bloem.  Roer het beslag glad, voeg zout toe en laat het een kwartier rusten.

Verhit een pan met olijfolie.  Laat eetlepels van het  beslag in de pan glijden en bak de blini's aan beide kanten.

2 dl volle yoghurt
2 handenvol zuringblaadjes
1 koffielepel  mosterd
enkele eetlepels olijfolie
zout

Mix de bovenstaande ingrediënten voor de dressing glad

verkruimelde geitenkaas
paardenbloemgelei
gemengde slablaadjes
eetbare bloemetjes (bv van mosterdkruid)

iedereen aan de pluk

Paasvakantie, paardenbloemen en kindertjes die zich zogenaamd vervelen.  'Om het eerst 180 paardenbloemen plukken!', en voilà, we hebben weer een buitenactiviteit uit onze mouw geschud.  De dag nadien maak je dan samen paardenbloemconfituur.  Als je rakkertjes terug arriveren met de bloemenmand, zet je jezelf op een mooie zonnige plek, en dan ga je met een zen-gevoel de gele blaadjes plukken uit de bloemen.  Dat neemt wat tijd in beslag, vergeet de zonnecrème niet!

Zelf ben ik helemaal zen aan de paasvakantie begonnen, na onze yoga-kook-week in de Franse Ardennen.
Met een groepje fijne vrouwen (al zijn de heren natuurlijk ook welkom!) hebben we ontspannen gekookt, wilde kruiden geplukt, twee maal per dag samen ons yogamatje uitgerold, en bovenal gedineerd met mooi oud servies en Franse chanson.  Een herhaling van deze heerlijke week is gegarandeerd.

En toen was het tijd voor het luilekkere Franse Zuiden, de bergen in, de marktjes op om dikke asperges te kopen, kaas te kopen bij de boer, en serviezen te snuisteren op de rommelmarktjes.  Met als mooie afsluiter een wandeling met een rasecht kruidenvrouwtje.  Een dametje zoals je je haar voorstelt in een sprookje. Grote mand om de arm, knotje in het haar, duizenden weetjes en receptjes kwetterend.  En dan de setting...

Dat noemt men heropladen.  Knietjes in het gras, groene kruiden en bloemetjes plukken, salades & pesto's toveren en hop we zitten weer boordevol vitamientjes en spirit.


Paardenbloemgelei

180 g paardenbloemhoofdjes, best geplukt op een zonnige dag, weg van de uitlaatgassen
1 biologische citroen, in kwarten gesneden
450 g suiker

Pluk de gele blaadjes uit de bloemhoofdjes van de paardenbloem.  Laat ze uitgespreid op een handdoek 1 uur drogen in de zon.

Voeg de gele blaadjes bij 7,5 dl water en de citroen; breng alles 40 minuten zachtjes aan de kook.  Daarna zeef je het mengsel; breng het opnieuw aan de kook met de suiker gedurende 1 uur.  Doe de gelei dan in schone bokalen.  Serveer bijvoorbeeld bij geitenkaas.

socca socca socca

Dat klinkt toch ongelooflijk swingend! Et voila, de gezondste pizza ter wereld, heel snel klaar, glutenvrij, lactosevrij en verkwikkend lekker.  Barstensvol wilde kruiden, de spruitende lente recht op je bord.
Dit is mijn favoriete tijd van het jaar, overal zie ik eetbare plantjes opduiken, al dat frisse groen doet zo'n deugd om te plukken en te knabbelen.

Socca of farinata is een Italiaans plat brood (of pizza) van kikkererwtenmeel.  Dat meel ga ik een andere keer nog eens extra bejubelen, dat heeft een lekkere notige smaak, en je hebt geen eieren nodig omdat kikkererwtenmeel heel goed bindt.  Met de socca kan je eindeloos variëren.  Voeg groentjes of kruiden toe aan het deeg en experimenteer eens met de topping.  Vooruit, kijk eens naar al die groene ontluikende blaadjes en plukken maar (niet langs de autoweg, wel te verstaan...) : paardenbloemblaadjes, barbarakruid, zuring, paarse dovenetel, brandnetel, smalle weegbree, daslook, goudsbloemetjes, ...

Ik maakte een lichte pesto van geblancheerde brandnetel, en smeerde een dikke laag op de krokant gebakken socca.  Kwistig bestrooien met kruiden en olijfjes, in punten snijden en happen.  Waarschijnlijk ben je op slag verkocht aan de wilde pluk.

Lentesocca met brandnetelpesto en wilde kruiden

200 g kikkererwtenbloem
3 dl water
2 theelepels zout
3 eetlepels olijfolie
2 sjalotten, fijngehakt

Meng de bovenstaande ingrediënten en laat het deeg enkele uren rusten.

Warm de oven voor op 190°C. Zet 2 metalen taartvormen met elk 2 eetlepels olijfolie in de oven. Als de oven warm is, verdeel je het deeg over de 2 vormen. Bak ze 10 à 15 minuten tot de onderkant krokant is.

Besmeer de socca's met de pesto, en beleg ze kwistig met de volgende ingrediënten:

zwarte olijven, in plakjes gesneden
kruidenmengeling zoals: rucolla, paardenbloem, lente-uitjes, barbarakruid, zuring, goudsbloemen, topjes van paarse dovenetel, ...

 

brandnetelpesto

100 g brandnetel (of 50 g brandnetel met 50 g peterselie)
1 teen look
2 à 4 eetlepels olijfolie
30 g pijnboompitten
peper & zout

Blancheer de brandnetel 1 minuut, laat hem uitlekken en mix hem glad met de overige ingrediënten.

En kookt uw man ook?

Jawel curieuzeneuzen, mijn man kookt ook! Gelukkig maar, want ik vind het heerlijk om gewoon aan tafel te schuiven wanneer ik zelf in de foodloverskeuken heb gestaan.

En nog meer: hij zaait, plant, geniet van zijn moestuin, en schotelt ons zijn 'groensels' voor. Deze week zijn de overblijfselen van het vorige seizoen aan de beurt. De laatste boerenkool, de pronte snijbiet die een laatste maal uit de grond schiet, zonnige goudbloem die we overal kwistig over strooien en mijn favoriete barbarakruid.

Dit is een pleidooi voor dit schitterend kruid. Zaai dit binnenkort en je zal verzot raken op de pittige smaak zoals van waterkers. De blaadjes zitten vol met vitamine C en je gebruikt ze in salades, omeletten, enzovoort. De plantjes zullen zich vanzelf verder uitbreiden in de tuin. Heb je geen tuin, dan kan je er ook naar op zoek gaan in het wild.

Dit kwam op tafel met een ovenschaal geroosterde aardappeltjes, rode biet, wortel, rode ui en kikkererwten.  Die kleuren!

Ook van boerenkool ben ik heel erg fan.  Je blancheert de blaadjes en snijdt de dikke nerven er uit; dan kan je ze verwerken zoals je bijvoorbeeld met spinazie doet.  Lekker in een pesto of in deze snelle pastasaus met look, sjalot, sojaroom, pijnboompitten, pompoenpitten en amandelen.

En snijbiet is hier al regelmatig de revue gepasseerd, die komt hier heel vaak op het bord.  Deze week verscheen ze in een risotto met kerriepoeder, look en kikkererwten.

Heeft er ooit iemand gezegd dat koken ingewikkeld hoeft te zijn?  Verse groenten, uw lief aan het fornuis, voetjes onder de tafel en laat het smaken!

bij de Turkse kruidenier

Meer dan 20 jaar geleden kwam ik aangewaaid in Antwerpen Noord, een buurt waarin je je soms op reis waant tussen zijn kleurrijk exotisch geroezemoes. In de drukke Handelsstraat waande ik mij in de souk op ontdekkingstocht en sleepte ik dagelijks ongekende zakjes met kruiden en intrigerende ingrediënten mee naar huis. Om mee te experimenteren en weg te dromen. In die tijd (een vorig leven bijna!) had ik een Turkse collega waarmee ik eindeloos over gerechten en recepten praatte. We gingen samen - werkgewijs- op huisbezoek bij Turkse gezinnen waar de vrouwen gezellig samen zaten te koken. De ene dag vulden ze al kletsend de ene vrouw haar diepvriezer met dolma's, de volgende dag was iemand anders aan de beurt.

Zo is mijn kookstijl doordrenkt geraakt met Midden-oosterse smaken. Ondertussen vind je tahin en granaatappels in de gewone supermarkten en heeft Ottolenghi met zijn heerlijke kookboeken menig huisgezin vertrouwd gemaakt met kruidige mengsels. Maar hier in de buurt doe je nog steeds lekkere ontdekkingen in de kleine kruidenierwinkels.

Ik maak mensen graag enthousiast voor granaatappelsiroop, een zoetzure molasse met een bijzondere smaak. Maak er heerlijke dressings mee of leng het aan met (spuit)water voor een verfrissend drankje. Ga eens snuisteren in die Turkse winkels en neem zeker ook een grote bus tahin, rode chilivlokken (pul biber) en druivenstroop mee.

Een eenvoudige dressing maak je met 1 deel olijfolie en 1 deel granaatappelsiroop.  Lekker bij carpaccio van rauwe rode biet of een andere salade.  En heb je die viooltjes gezien die nog uit de tuin komen!

Carpaccio van rode biet met granaatappelsiroop en tofucrème

1 kleine rode biet
1 eetlepel granaatappelsiroop
granaatappelpitjes
1 eetlepel olijfolie
zout & peper

Schaaf de geschilde rode biet heel dun met de mandoline.  Maak een dressing met de granaatappelsiroop en de olijfolie; kruid met zout & peper.  Meng de dressing goed onder de rode biet en laat even rusten.

Tofucrème

125 g zijdetofu
3 eetlepels olijfolie
4 koffielepels ciderazijn
1 volle eetlepel witte miso
1/2 gepekelde Marokkaanse citroen
1 theelepel kruidenzout

Mix alle bovenstaande ingrediënten glad.

van prei word je blij

Hier krijg je honger van, dat spreekt voor zich.  Winderig herfstweer, kleine beentjes in kloeke stappers, rennen & ravotten in het Ardense landschap, en dan lekker binnen aanschuiven voor een warme ovenschotel.  Dat hoeft dan absoluut geen klassieker te zijn, zelfs niet voor vleesetend klein grut, we hebben dat deze week nog maar eens bewezen.

Prei is alweer één van die groenten waar je heel eenvoudig een zalige zoete smaak uit kan toveren.  Rustig laten stoven op een zacht vuurtje en voilà, je krijgt een wonderlijk zachte smaak waar iedereen dol op is. Polenta is dan weer een ingrediënt waar je velen moet voor enthousiasmeren.  Ik beken dat ik er vroeger ook niet zo dol op was.  Maar als je aan de gekookte polentapuree kruiden of groenten en iets smeuïgs aan toe voegt, kan je er alle kanten mee uit en verover je monden & harten.

Meng die zacht gestoofde prei er doorheen, samen met een klontje boter en een flinke bussel gehakte peterselie of rucola, en stort het mengsel in een ovenschaal.  Dit kan je de dag voordien voorbereiden.  Als je dan thuis komt van die deugddoende herfstwandeling, strooi je er wat geitenkaas over, zet hem even onder de grill, en je hebt een snelle maaltijd waar iedereen het warm van krijgt.

Polentataart met prei en geitenkaas & gebakken champignons & witloofsalade

200 g polenta
6,5 dl groentenbouillon
klontje boter (20 g)
1 prei (wit & groen), gesnipperd
handvol peterselie of rucola, fijngehakt
150 g vaste geitenkaas, in kleine blokjes gesneden

Stoof de prei op een zacht vuurtje in olijfolie.
Breng de bouillon aan de kook; voeg dan de polenta toe en roer voortdurend tot de polenta zwelt en van de zijkanten los komt. Meng de zachte prei, de peterselie en de boter er doorheen. Stort de warme polenta dan op een ingeolied bakblik (van 25 – 25 cm). Verdeel de geitenkaas er over en zet onder de grill.

Gebakken champignons

500 g champignons, in dunne plakken gesneden
1 teen look
2 sjalotten, fijngehakt
4 eetlepels wittewijnazijn
zout & peper
4 eetlepels peterselie, fijngehakt

Bak de paddestoelen op een hoog vuur in een ruime hoeveelheid olijfolie en voeg de sjalotten toe. Kruid met zout en peper en voeg de dragonazijn toe. Laat even inkoken en voeg de peterselie toe.

Salade

witloof, in dunne ringetjes gesneden

veldsla

zonnebloempitjes

mosterddressing 

boeketje van snijbiet

Soms kan ik echt verliefd zijn op een groente.  Neem nu snijbiet.  Die staat te blinken en te stralen in de tuin als een volwaardig herfstboeket.  Dat doet je hart toch sneller slaan, je krijgt echt goesting om achter je fornuis te gaan staan. Trouwens weinig groenten die zo geweldig veelzijdig zijn, ik verwerk ze in flensjes of blini's, in een pasta met look en noten, als vulling voor groetentaarten en empanada's, in pittige curries of bijvoorbeeld in een pesto.

Je gebruikt de bladeren zoals spinazie.  De steeltjes stoof of fruit je eerst apart, lekker met look, en daarna komen de fijngesneden bladeren er bij, die laat je dan slinken.  Als je snijbiet koopt (in de biowinkel of op de markt), zal dat waarschijnlijk de variant zijn met de witte stelen, vaak ook warmoes genoemd. De snijbiet op de foto is afkomstig van een zaadmengeling en heeft fantastische gemengde kleuren (met dank aan mijn moestuinman!).

Gisteren experimenteerde ik met een glutenvrij pastarecept en de snijbiet paste daar wonderwel bij.  Ik maakte ravioli met boekweitbloem, met een heerlijke zoetige vulling van geroosterde rode ui.

Precies omdat boekweit geen gluten bevat, is het deeg niet zo elastisch als pastadeeg van tarwebloem.  Je kan het daarom niet zo dun uitrollen, en waarschijnlijk lukt het ook met de deegrol als je geen pastamachine in huis hebt.

Heb je te veel snijbiet in de tuin, en geen zin om te koken?  Pluk dan een snijbietboeketje en fleur je keuken op!

Boekweitravioli met snijbiet & aardpeer

Raviolivulling (voor ongeveer 40 stuks)
500 g rode ui, gepeld & in kwarten gesneden
1 eetlepel tijm
2 tenen look in de pel
grof zeezout
olijfolie
100 g fetakaas
gemengde peper
snuif chilivlokken (pul biber)

Doe de ui, look, tijm, zeezout en olijfolie in een ovenschaal en hussel alles door elkaar.  Rooster de ui zacht in de oven op 190°C.  Dek de ui na 10 minuten af met een deksel of aluminiumfolie en rooster hem dan nog ongeveer 10 minuten verder.  Vis dan de teentjes look er uit, en duw ze uit de pelletjes.  Mix alles glad samen met de fetakaas en kruid met peper en chilivlokken.

Ravioli (voor ongeveer 40 stuks)
230 g boekweitbloem
2 eieren
2 grote eetlepels olijfolie
zout
1 à 2 koffielepels water

Meng de olijfolie met de eieren en voeg dit mengsel aan de gezouten bloem.  Maak een soepel deeg en voeg eventueel 1 à 2 koffielepels water toe.
Rol het deeg zo dun mogelijk uit met de pastamachine, of eventueel met een deegrol.  Leg een koffielepel van de vulling op het deeg, flap het deeg er over heen, druk met je vingers het deeg rond de vulling in elkaar en snijd dan het overtollige deeg weg met een raviolisnijder.
Kook de ravioli 3 à 4 minuten in gezouten water.

Crème van peterseliewortel & pastinaak
250 g peterseliewortel, geschild en grof versneden
250 g pastinaak, geschild & grof versneden
groentenbouillon

Zet de groenten net onder met groentenbouillon.  Kook ze gaar en pureer ze samen met de bouillon. Serveer de crème onder de ravioli.

Snijbiet
snijbiet
look
olijfolie

Snijd de stelen van de snijbiet en fruit ze met de look in olijfolie.  Voeg de fijngesneden blaren toe als de stelen beetgaar zijn, en laat de bladeren slinken.  Kruid met peper & zout.

Aardpeer
aardpeer, geschild & in blokjes gesneden
salie
zonnebloempitjes
grof zeezout
olijfolie

Doe de bovenstaande ingrediënten in een ovenschaal en hussel alles goed door elkaar.  Rooster dit in de oven op 190°C tot de aardpeer zacht is (ongeveer 25 minuten).

Balsamicosausje
30 g boter
1 eetlepel balsamicoazijn
2 eetlepels sojasaus

Laat de boter in de pan hazelnootkleurig worden. Blus met soja en balsamico