kokosbrownie

En dan kijk je eens naar de kalender, waar je constateert dat de vakantie al tien volle dagen vooruit is gegaloppeerd.  In een roes van rugzakken inpakken, kindertjes uitzwaaien, luieren en stil genieten zoeven de vakantiedagen voorbij.  In feite had ik dit verhaaltje willen vertellen op 30 juni.

Traditiegetrouw worden hier eigen maaksels als geschenkje gegeven aan die lieve juffen, kwestie van te concurreren tegen goede flessen wijn en dure pralines.  En natuurlijk omdat mijn keukenprinsesjes erg vlijtig zijn aan het fornuis.  Dezer dagen komt dat goed van pas...

Maar gebroken pols of niet, dit is een recept dat het kleinste kind, de onhandigste kwezel en de grootste luierik in een handomdraai maakt.  Mengen en klaar.

Voor alle duidelijkheid, het zijn gezonde, glutenvrije brownies met 75 (!) gram suiker ipv 750 gram. Bovendien hebben die juffen geweldig hun best gedaan en de rapporten waren schitterend. Schrijffouten zullen we wijten aan vermoeidheid aan het einde van dat briljante schooljaar...


kokosbrownies

2 dl (amandel)melk
100 g donkere chocolade in kleine stukjes (chocolade chips)
75 g suiker
1 zakje vanillesuiker
70 g amandelmeel
35 g gedroogde kokos
1 theelepel bakpoeder
1 theelepel baksoda
3 eetlepels arachideolie
2 eieren

Laat de (amandel)melk met 50 g chocolade, de suiker en de vanillesuiker smelten.

Meng het amandelmeel, de gedroogde kokos, het bakpoeder en de baksoda.
Roer de olie door het chocolademengsel, en schenk dit daarna bij het andere mengsel.

Roer alles door elkaar en voeg dan de eieren en de overige 50 g chocolade toe.  Doe het mengsel in een kleine bakvorm, bekleed met bakpapier.  Bak de brownie ongeveer 30 minuten op 190°C.

nog meer blaadjes

Vorige keer was ik nog niet uitverteld.  Over die heerlijke blaadjes, dat verrukkelijke loof en die groene kruiden.  Ik kan een hele boom opzetten over zo veel groen dat wordt weggegooid in de meeste keukens en groentetuinen.  Worteltjes- of radijs- venkelloof bijvoorbeeld, blaadjes van doorgeschoten groenten zoals snijbiet of broccoli, dat zogeheten onkruid als melde of zuring.

'Wat doe je daar dan mee?' hoor ik vaak.  De pesto-sluier heb ik al eventjes opgelicht.  Bij de stevige blaadjes (bijvoorbeeld van rode melde, snijbiet, brave hendrik) en het bovenvermelde loof  is het handig om aan spinazie te denken.  Alle gerechtjes die je met spinazie zou kunnen maken, kan je met die stevige blaadjes en met het meeste loof bereiden.  Wok en fruit ze heel kort tot ze slinken, en draai ze dan in een wrap, een groentetaart of één of ander flapje.  Meng ze met andere groenten en serveer ze bij pasta of rijst, kortom, put uit je doordeweekse recepten die je regelmatig maakt.

Frissere blaadjes die welig tieren zoals bladmosterd, citroenmelisse, alle soorten sla en frisse kruiden gebruik ik graag in Viëtnamese rolletjes.  Die worden traditioneel gemaakt met munt en koriander, en met daarnaast iets hartigs.

De rolletjes worden niet gefrituurd, het is net de bedoeling om de frisheid van de kruiden te proeven. Als je ze niet onmiddellijk serveert, dek je ze af met folie zodat ze niet uitdrogen.  De gedroogde velletjes zijn te koop in de Chinese supermarkt.  Je vindt ze ook in een groot model, dat is handig om mee te nemen voor een picnic.  Dan maak je de vulling 'substantiëler' met wat meer sla of andere groentjes, bijvoorbeeld reepjes daikon of wortel.  Dit vul je dan aan met wat je lekker vindt, bijvoorveeld krokant gebakken tofu of garnalen.  Bij dit recept gebruik ik de kleine driehoekige velletjes.

frisse Viëtnamese rolletjes

komkommer, ongeschild, in fijne reepjes gesneden
mosterdblad (of andere slasoorten)
citroenmelisse
blad van bernagie (=komkommerkruid), de nerf verwijderd
munt (of appelmunt
zonnebloempitjes
sojasaus
rijstpapier

Rooster de zonnebloempitjes in een droge pan.  Wanneer ze lichtjes bruinen zet je het vuur uit en besprenkel de zaadjes dan met wat sojasaus.  Laat afkoelen.

Week de rijstpapier-blaadjes in koud water tot ze zacht zijn (1 à 2 minuten).  Leg ze op een schone handdoek, met de punten naar omhoog.

Leg de vulling onderaan op de velletjes: wat komkommerreepjes, een mosterdblad, enkele blaadjes citroenmelisse en munt, een eetlepel geroosterde pitjes.  Flap de onderzijde over de vulling, en plooi daarna de zijkanten er over.  Rol nu het rolletje strak op, met al je vingers.


dip met zuring

bosje zuring
flinke scheut yoghurt
kneepje wasabi
scheut vissaus

Mix de bovenstaande ingrediënten glad met een staafmixer en proef!

blaadjes & bloemetjes

Dit weekend heb ik nog eens gedaan wat ik het allerliefste doe in mijn keuken. Gespeeld, gefreewheeld met ingrediënten, geplukt en gemixt.  Dit is het ideale seizoen om te gaan neuzen in je groentetuin of in een schone berm naar frisse blaadjes.  Wilde kruiden, opschietende groenten van de vorige zomer, lekker loof, nieuwe scheutjes, alles wat kiemt en groeit en eetbaar is nemen we mee naar het aanrecht en dan gaan we aan de slag.  Experimenteer en word blij van al dat verse groen.

Een overvloed aan verse kruiden, blaadjes of loof verwerk je het handigst in een spread, pesto of tapenade.  Om te dippen, als broodbeleg of bijgerechtje, hoe je het ook noemt of hoe je het eet is niet belangrijk.  Wel van belang is een scherp mes om te hakken en een krachtige staafmixer.  Ook een voorraadkast met lekkere smaakmakers zoals miso, mosterd, umeboshipasta, citroen, verschillende soorten azijn en olies, look, zachte kaas (feta, geitenkaas, ...), pitjes, zaden en noten zijn onontbeerlijk.  Soms is het fijn om wat meer textuur te hebben, en dan hak je alles fijn met een chefmes.  Andere keren is het lekker om alles glad (of half glad) te mixen met je staafmixer.

Het is als swingen in de keuken, wat losse danspasjes bij elkaar gezet, wat hebben we in de voorraadkast, wat smaakt er lekker bij elkaar?  Wees niet bang keukenprins(sess)en, meng, speel en proef.

Ik geef toe, ik ben er veel te lang tussenuit geweest, dus ik geef extra recepten om dat goed te maken:


Tapenade van weegbree

grote bos smalle weegbree, fijngehakt 
handvol pistachenoten, fijngehakt 
1 teen look, fijngeperst
scheut olijfolie
scheutje appelazijn
peper & zout

Hak de bovenstaande ingredïenten fijn, meng alles door elkaar tot een smeuïg geheel en 10 minuten rusten.  Proef! Serveer bijvoorbeeld met bloemetjes van zeekool of andere eetbare bloemetjes.


Tapenade van citroenmelisse

handvol groene olijven
groot handvol citroenmelisseblaadjes
flinke scheut zonnebloemolie
kneepje citroensap
peper en zout

Mix de bovenstaande ingrediënten redelijk glad met je staafmixer.  Proef!


Tapenade van rode melde en radijsjesloof

handvol blaadjes van rode melde
handvol blaadjes van groene melde
handvol loof van radijsjes
teen look, geperst
olijfolie
scheutje rodewijnazijn
2 eetlepels rozijntjes, geweekt en fijngehakt
2 eetlepels pijnboompitjes, geroosterd in een droge pan
parmezaanse kaas, geschaafd

Fruit de rode en groene meldeblaadjes, het radijsjesloof en de look op een hoog vuur aan in olijfolie. Wanneer de blaadjes geslonken zijn besprenkel je ze met een klein scheutje rode wijnazijn.  Neem dan de pan van het vuur.  Hak alles redelijk fijn en meng met de rozijntjes en de pijnboompitjes.  Bestrooi de tapenade met de parmezaanse kaas en serveer met bruschetta.


Dip van salie en geitenkaas (lekker in tomatensoep)

handvol salie
handvol rucola of peterselie
150 g zachte geitenkaas
klein scheutje water
peper en zout

Mix de bovenstaande ingrediënten glad.  Proef!
Serveer de dip bijvoorbeeld met bernagiebloemetjes.

goede voornemens

Sinds de kerstvakantie werk ik aan een lekker voornemen.  Ik ga opnieuw meer Oosterse smaken op mijn bord brengen, voilà.  Mijn kinderen zijn nochtans dappere eters, ze krijgen zelden echt traditionele maaltijden voorgeschoteld.  Dus ze eten geregeld soba, sushi en wok, zelfs van zeewier zijn ze grote fan.

Maar ikzelf blijf wat op mijn honger zitten en snak vaak naar de echte Thaïse smaken of pittige gerechten die vroeger meer op ons menu stonden, en waarvan ik vrees dat mijn meisjes er niet gelukkig mee zullen zijn.  Ik ben namelijk dol op chilipepertjes en hete gerechten, het is een lichte verslaving.  De chilismaakmakers die je bij de Chinese winkels vindt, bevatten echter stuk voor stuk toevoegingen die je beter links laat liggen.

Dus ben ik een tijdje geleden aan het experimenteren gegaan met kimchee.  Dat is Koreaanse opgelegde kool, variërend van pittig tot heel erg heet.  Ik ben al langer verslingerd aan groenten fermenteren.  Dagelijks een kleine portie zelfgemaakte zuurkool, dat is niet te vergelijken met die extreem zure kool uit de supermarkt.  Een andere keer vertel ik daar meer over, ondertussen kan je je misschien al verdiepen bij de 'fermenteergoeroe himself'.  Vandaag gaat het dus over de Koreaanse variant van zuurkool. Je kan hem eten als condiment, of je kan hem gebruiken als ingrediënt van een gerecht.  Meestal maak ik hem van Chinese kool; je kan ook witte kool gebruiken of combineren met daikon, komkommer en lente-ui.  Ik ben ook een restje rode kool aan het fermenteren tot kimchee, ben benieuwd hoe die zal smaken.

Gisteren maakten we tofuballetjes en die pasten (ook weer) wonderwel bij een portie kimchee. Vooruit, haal die bokalen uit de kelder en zet een Chinese kool op je boodschappenlijst.

Kimchee

1 grote Chinese kool, in stukjes van ongeveer 3 cm gesneden, eventueel gecombineerd met lente-ui, stukjes daikon of komkommer
3 eetlepels fijngemalen zeezout
1 warm liter water
4 grote tenen look, geperst
4 cm gember, geraspt
4 kleine chilipepertjes, fijngehakt (varieer de hoeveelheid naar eigen smaak)

Laat het zout smelten in het warme water en laat afkoelen.  Schenk dan het water over de Chinese kool en zet hierop een zwaar recipiënt, bijvoorbeeld een kookpot.  Laat dit 12 uur rusten en zeef dan de kool.

Mix de gember en look, en voeg dan de chilipeper toe.  Meng dit met je handen goed doorheen de kool.  Vul een bokaal met de kool en druk dit heel goed aan, zodat er bovenaan een klein beetje vocht op de kool staat.  Leg hierop een klein glaasje of een klein dichtgeknoopt plastiek zakje met water erin.  Dit doe doe je omdat het fermenteren best gebeurt met een bokaal die niet volledig is afgesloten, maar de kool zelf mag niet in contact komen met de lucht.

Laat de kimchee minstens een week rusten, of een maand, of langer als je dat wenst.  De smaak wordt intenser.  Daarna kan je de bokaal afsluiten met een deksel, en kan je hem in de ijskast bewaren.


Tofuballetjes  voor ongeveer 16 burgertjes

1 grote ui, grof gehakt
2 grote tenen look, geperst
5 eetlepels olijfolie
550 g tofu
1 klein bosje peterselie, fijngehakt
1 koffielepel raz-el-hanout
1 koffielepel gemalen komijn
2 koffielepels gemalen koriander
2 volle koffielepels paprikapoeder
1 eetlepel worchestersaus
1 eetlepel sojasaus
2 koffielepels kruidenzout
1 eetlepel geraspte gember

Fruit de ui en de look in de olijfolie.  Voeg ze daarna bij de tofu en mix ze glad met alle overige ingrediënten.
Vorm met je handen afgeplatte balletjes en leg ze op een ingeoliede ovenschaal.  Zet ze 35 minuten in een voorverwarmde oven op 190°C, tot ze bruin & krokant zijn.

op adem komen

Terwijl de kindertjes zich uitleefden op het scoutsweekend konden de ouders ontspannen, inspiratie opdoen en plannen maken.  Lang leve de scoutsweekends!

Soms hoeft een ontsnapping niet lang te duren.  Een dikke halve dag is vaak voldoende om je een verrijkt gevoel te geven.  We trokken ditmaal naar Amsterdam voor de hele mooie tentoonstelling van Marlene Dumas.  's Avonds konden we aanschuiven bij een adresje dat ik al jaren opzij hield: de Culinaire Werkplaats.  Dat triggert toch?

Geen doorsnee schuimpjes-restaurant met stijve obers, maar 2 creatievelingen die zich uitleven in een geestige mix van ontwerpen en koken.  Heel mooi om te zien, en heel lekker.  En zo hartelijk ook. Bovendien is het fijn om in een no-nonsense kader te zitten dat eens anders is dan de vlotte hippe restaurants die we kennen.

Tussendoor bij de koffie en de apero plannen brouwen met manlief, dat zet je terug op de sporen.  Verse lucht zorgt voor zin in nieuwe avonturen.  Bij het zien van deze foto begint het te kriebelen:

Eten en tafelen in een ander concept, wedden dat de gasten zich dagen later nog op een wolk van inspiratie bevinden?

Power Pizza

Bij pizza denken we hier niet aan een krokante korst met gegist tarwedeeg.  In de bodem zitten groenten verstopt die gemengd worden met één of ander lekker meel, of hij kan gemaakt zijn van gierst of quinoa.

De voorbije weken gaf ik kookworkshops Glutenvrij Koken & Bakken.  Ook voor kookliefhebbers die geen glutenintollerantie hebben, is het goed om regelmatig tarwebloem te vervangen.  Je zal er een lichter gevoel aan overhouden en bovendien hebben al die verschillende glutenvrije meelsoorten heel lekkere (vaak nootachtige) smaken. 

Denk dus aan gierst of quinoa, maar ook aan bijvoorbeeld boekweit, havermeel, rijstmeel, polenta, gemalen noten, kastanjemeel, linzenmeel, enzovoort.   En experimenteer!  Dat is de boodschap die ik tijdens zo een kookworkshop graag meegeef.  Maak zelf een mengeling van verschillende bloemsoorten.  Als je een klein blendertje in huis hebt, kan je zelf een portie quinoa, havermout of gierst fijnmalen, en meng dit eens door je deeg voor hartige taart, voor koekjes, of voor een pizza.

In dit pizza-recept mengen we kikkererwtenbloem bij gekookte pompoen.  Heb je liever een smaak die minder zoet is, dan kan je de pompoen vervangen door bijvoorbeeld pastinaak, knolselder, rode biet of courgette.  Voeg de bloem toe en maak een kleverig deeg dat je dik uitstrijkt over een ingevette bakplaat. De pizzabodem wordt ongeveer 25 minuten voorgebakken.

Daarna kan je de bodem beleggen met een spread, een pesto of een dikke tomatensaus naar wens.  Afhankelijk van de vulling, gaat de pizza daarna nog even terug in de oven.  Hier besmeren we de bodem met een goed gekruide auberginespread, en kan hij onmiddellijk geserveerd worden.  Met strooistels naar wens: dukkah, granaatappelpitjes, koriander, tahindressing, tomaatjes, gebakken courgettesliertjes, pijnboompitjes, peterselie, rucolla, ...

Dukkah?  Dat specerijenmengsel haal je in de wereldwinkel of stel je zelf samen.  In de Midden-Oosterse keuken wordt brood even in olijfolie gedipt, en daarna in dukkah, ook wel za'atar genoemd.  Handig ook om over salades en tagines te strooien.  Of over een gezonde pizza:


Pompoenpizza

650 g pompoen (ongeveer 470 g geschild gewicht)

100 g besan (= kikkererwtenmeel)
2 koffielepels pizzakruiden (of oregano)
peper & zout

Stoom of kook de pompoen gaar met een bodem water. Plet hem (zonder kookvocht!) met een pureestamper en meng de besan en de kruiden er doorheen. Smeer het mengsel uit op een ingeoliede en voorverwarmde ovenplaat, ongeveer één centimeter dik. 

Bak de korst 25 à 30 minuten op 190°C.

Auberginespread (of vervang deze spread door een dikke tomatensaus of een ander smeersel )
 

2 aubergines
1 teen look
1 kleine koffielepel komijn
1 à 2 eetlepels tahin
1 eetlepel olijfolie
peper & zout

Prik de aubergines rondom in met een vork en leg ze op een ingeoliede bakplaat in de oven op 200°C, gedurende 30 à 40 minuten, tot ze verschrompelen. Keer ze halverwege om.

Snijd ze doormidden en lepel het vruchtvlees er uit. Laat dit wat afkoelen en knijp het vocht er goed uit. Mix het auberginevlees glad met de overige ingrediënten. Smeer de spread over de pizza-bodem en beleg met dan met strooistels naar wens:

 

dukkah,

granaatappelpitjes,

koriander,

tahindressing,

tomaatjes,

gebakken courgettesliertjes,

pijnboompitjes,

peterselie,

rucolla, ...

Dukkah (= Za'atar)
Zoals ieder streekgerecht, zijn er veel verschillende versies en variaties van dukkah.  Hier is er ééntje:

sesamzaad
maanzaad
sumac
gedroogde munt
gemalen korianderzaad

Meng de bovenstaande ingrediënten in gelijke delen.  Kruid daarna met peper & zout:

zwarte peper
gemalen zeezout

nazomeren

Het wordt ondertussen een gekende trip naar Rondomtuin, enkele keren per jaar.  Naar het tuinparadijs van Ine en Paul, waar we naar hartelust kunnen plukken uit hun eetbare tuin en dan duiken we de gezellige keuken in.

.

Dat leverde een nazomers buffet op met polenta, groene melde, snijbiet, pompoen, salie, Oost-indische kers, rode bietjes, zuring, en alles overladen met groene kruiden.

Misschien heb je het hier al gemerkt, ik ben erg fan van het roosteren van groenten.  Die volle smaak die tevoorschijn komt uit de ovenschaal met olijfolie en grof zeezout, dat is telkens een feest. Werkelijk alle groenten kan je hiervoor gebruiken, zelfs broccoli en bijvoorbeeld prinsessenboontjes.

Maandagavond maakten we een salade van één deel geblancheerde boontjes, die zacht smelten in de mond.  De andere helft van de boontjes werden dus geroosterd in de oven, en zorgden voor een knapperig stuk van de salade.

Het wordt alweer een zwoele zomeravond.  Schep wat zomergroenten op een ovenschaal met olijfolie en grof zeezout, zet ze in de oven, neem een aperitief, en geniet van de septemberwarmte.

Salade van verschillende boontjes met jonge spinazie & geroosterde paprika

een volle schaal verschillende soorten bonen (snijbonen, prinsessenbonen, boterbonen, stokslabonen, stamslabonen, wasbonen, ..)
3 à 4 tenen look, in plakjes gesneden
jonge spinazieblaadjes (of meldeblaadjes, …)
2  paprika's
rode chilivlokken (pul biber, uit de Turkse keuken)
6 eetlepels olijfolie
3 eetlepels sherryazijn
1 grote koffielepel komijnzaadjes
grof zeezout 

peper

Rooster de paprika: snijd de paprika doormidden en verwijder de zaadlijsten.  Leg de snijhelften op een ingeoliede ovenschaal en rooster ze gedurende 30 à 40 minuten, tot de paprika's zwart geblakerd zijn.  Doe ze dan in een plastieken zakje, en knoop dit dicht zoals een ballon.  Laat dit 10 minuten rusten.  Pel de paprika en snijd ze in reepjes.

Rooster één deel van de bonen in een ovenschaal met de look, olijfolie en grof zeezout op 190°C gedurende 20 à 30 minuten.  Controleer met een scherp mesje of ze beetgaar zijn.

Blancheer de andere bonen apart (telkens in hetzelfde gezouten kookwater) beetgaar, laat ze goed uitlekken.

Maak een dressing met olijfolie, azijn, z&p en komijnzaadjes (niet te zout, er zit al zout bij de geroosterde boontjes!).  Meng alle groenten samen door de dressing en garneer met bloemen van Oost-indische kers.