fastfood-asperges

Ik ben er terug.  Ontwaakt na een computercrash en weken van communiefeesten.  Over mijn heerlijke driedaagse kookworkshop in de Franse Ardennen heb ik zelfs nog niets verteld.  Ondertussen lijkt die week een verre paradijslijke zomer...

Maar om jullie niet op het verkeerde been te zetten, het was wel degelijk een kookdriedaagse:

De wilde kruiden groeiden weelderig in de omgeving, we hebben gewandeld en geplukt, twee keer per dag uitgebreid gekookt, lekker getafeld, en genoten van het fijne gezelschap.  De volgende editie staat al in vette letters in mijn agenda genoteerd: van maandagavond 7 oktober tot vrijdagochtend 11 oktober, de inschrijvingen zijn geopend!

En als de communiefeesten, lentefeesten en andere feestelijkheden achter de rug zijn, is er vaak weinig animo om nog voor mezelf te koken.  Dan zijn asperges de ideale fastfood op deze momenten.  Snel klaar en toch ook een beetje een feestelijk gevoel.  Ik vond in de ijskast nog groene asperges en zeekraal.  Een mooie combinatie die me terug doet hunkeren naar die zonnige dagen in Mon Idée... 

Gefruite groene asperges en zeekraal met pastisdressing

bussel groene asperges
250 g zeekraal
250 g platte kaas
1 koffielepel mosterd
dopje pastis
gemalen venkelzaad
kruidenzout
peper van de molen

Snijd de achterste houterige stukjes van de asperges; blancheer ze enkele minuten in gezouten water en laat ze uitlekken.
Meng de platte kaas met de mosterd, pastis, venkelzaad, kruidenzout en peper tot een sausje.
Fruit de asperges samen met de zeekraal heel kort in een grote pan met olijfolie.  Kruid met peper en serveer met de pastisdressing. 

wilde kruiden

Opgeladen, beetje opgewarmd, verrijkt door wilde plantjes en kruiden in het Zuiden van la douce France... Al dat frisse groen en die kleurrijke bloemetjes geven zin in koken!

Boekweitpasta met verse kaas van de boer en bosviooltjes.

En de overige pasta in een salade met olijven, blaadjes van wilde peen, paardenbloem, mosterddressing en geroosterde amandelen.

De eerste groene asperges van het jaar met postelein, gepocheerde eitjes, balsamicodressing en geroosterde aardappeltjes met wilde look.

Of een misosoepje met wilde look (en welgeteld één gevonden morille!).

Zie ze blinken, die bosviooltjes!  Een toastje met spread van kleine veldkers, gekookte eitjes, sardientjes, olijfolie en citroen krijgt een serieuze upgrade.

Dit is geen onkruid dames en heren, dit zijn heerlijke ingrediënten voor een lentesalade.  Met de klok mee vanaf links stel ik aan u voor: kleefkruid, smalle weegbree, kleine veldkers, wilde look, paardenbloemblad, wilde peen en het bosviooltje. 

Eerst op de hurken tussen de kruiden, daarna met de neus tussen de plantengidsen.  En dan aan het fornuis.  Mijn drie favoriete plekjes, kortom ik heb genoten...