donderdag 26 september 2013

herfstpicnic

Het blijft lekker weer om buiten te zijn, dus het blijft nog steeds picnictijd. Deze week gaf ik een ochtendlijke workshop Fingerfood aan een fijne groep collega's. Ze namen de gerechtjes na afloop mee in een grote tas en stapten richting park om in het herfstzonnetje te 'teambuilden'. Op zo'n momenten droom ik ook van een stel gezellige collega's...


Collega's lopen hier echter niet rond, wel kindertjes en barbiepoppen, die zich allemaal graag in het gras vleien voor een picnic.




Dus vulden wij ook een tas met lekkers en trokken naar het park.  Wedden dat zelfs nuffige barbies verknocht raken aan deze rode bietjes?

Rodebietjesspread met sesamcrackers

Rode Bietjesspread 


1 grote rode biet, gekookt & geschild

zout & peper
2 eetlepels pompoenpitten
scheutje olijfolie
1 eetlepel rodewijnazijn
1 teentje look, geperst
verse dille
150 g schapenfetakaas


Vermeng de rode biet met alle ingrediënten en mix dit glad.

Sesamcrackers  voor ongeveer 20 stuks


40 g havermout

2 eetlepels wit sesamzaad
1 eetlepel zwart sesamzaad
100 g bloem
zout & peper
kleine koffielepel bakpoeder
1 dl water
1 à 2 eetlepels olijfolie


- Mix in een blender de havermout met de 2 soorten sesamzaad tot meel. Meng dan de overige ingrediënten bij het meel en maak met je handen een bal van het deeg. Rol het deeg dun uit en snijd reepjes van het deeg. - Leg de reepjes op een ingevette bakplaat en bak ze 25 à 30 minuten goudbruin op 190°C.





dinsdag 10 september 2013

de moestuin van zomer naar herfst

Vorige week was ik te gast om een kookworkshop te geven in rondomtuin. Een heerlijke plek net over de grens in Nederland waar een uitbundige groentetuin wachtte om geplukt te worden.



Het was een zwoele zomeravond en de moestuin was een oase met schitterende eetbare bloemen en kruiden. Wilde venkel, rode melde, Oost-Indische kers, rucollabloemetjes, zoveel soorten munt, zilverzuring, bladmosterd, bernagie, wilde viooltjes, duizendblad en tatsoi-salade. Jong loof van worteltjes, radijsjes, rode biet en snijbiet. Bloemen van courgettes.  Klinkt het als exotische muziek?  Het smaakte naar zomer, naar gezonde frisheid.




Gisteren was ik er opnieuw voor het tweede deel, en mochten we volop de groenten oogsten uit de tuin.
Terwijl de regen naar beneden kletterde en de herfst de keuken binnensloop, maakten we slasoep met postelein, vogelmuur en muntolie. Daarna was er gepaneerde venkel met een pastissausje en citroenmelisse-olie. De grootste favoriet waren de gevulde pastaschelpen met snijbiet en voor de zoetebekken bakten we wortelcakejes met gedroogde vijgen, kaneel en citroenroom. Wat mij betreft is het herfstkoken ingezet. Laat die verwarmende gerechten maar komen!

Groene lentespread 
serveer in een glaasje als amuse, of als dip met crostini, ...

1 avocado
groot handvol rucolla  (of andere groene kruiden)
scheut olijfolie
scheutje citroensap
handvol pistachenoten
teentje look, geperst
z
out & peper 


Mix alle bovenstaande ingrediënten glad. Proef!
Werk af met extra gehakte pistachenootjes en bijvoorbeeld blaadjes zwarte basilicum.

maandag 26 augustus 2013

vakantiesouvenirs

De keuken was een hele poos zalig ingedommeld. Er werd geluierd, gepicknickt, gezomerd.  Het fornuis brandde niet al te vaak maar er werd wel volop prospectie gedaan en inspiratie gezocht.

We oefenden een allereerste keer een fotoshoot. Jawel, het kookboek is volop aan het kriebelen en spruiten.


Wordt vervolgd! Toen dook ik in de bruisende Londense eetcultuur met zijn hippe restaurants, aanlokkelijke eetkraampjes met superverse salades, biomarkten vol blinkende groenten en wilde moestuinen. Proefde zo veel ik kon. Het eetavontuur eindigde met een lunch bij Ottolenghi en als je dan thuis komt,  ben je verslaafd aan frisse gerechten overladen met groene kruiden en pittige smaken.  Dus plunderde ik dagenlang de moestuin en liet me volop gaan met bergen groene kruiden, verse snijbiet, venkel, salades, nieuwe aardappeltjes, broccoli, loof van mierikswortel en rode ui.  Smaakte zoals bij de Ottolenghi-chef!


En toen begon het grote Noorse natuur-avontuur.  Koken met zicht op een fjord is een stil feest.  Het vlammetje in de pit, langzaam een verwarmende risotto in de pot omroeren en genieten...


Het leven is er ontroerend simpel en goed.  Fikse bergwandelingen en wonderlijke wolken.  Iedere dag kommen vol bosbessen en wilde frambozen uit het bos die eindigen in pannenkoeken en havermout en desserts.



En confituur.  Voordien zou ik me zelf gek hebben verklaard om confituur te maken op een camping, maar als de bessen zo overvloedig groeien en het oogsten zo deugddoend is...


Ik startte met 3 potjes maar reed naar huis met een hele doos vol zoete souvenirs.
En na de bessenstrooptochten kreeg ik de paddestoelenmicrobe te pakken.


De oranje berkenboleet, cantharellen en eekhoorntjesbrood bezorgden ons avond na avond heerlijke herfstige maaltijden.  Een eenvoudige pasta met paddestoelen, melde en look, heerlijk vakantie-eten.


Het eekhoorntjesbrood sneed ik in plakjes en droogde ik in de zon.  De bokaal met de geurende delicatesse staat ondertussen in de kelder op het schap.


Straks als de herst komt aangewaaid en we zitten opnieuw in het helse ritme van alledag, dan zal de toast met frambozenconfituur ons doen mijmeren naar die geweldige dagen in de fjorden.

woensdag 26 juni 2013

aftellen geblazen!



Het moeten niet altijd pralines zijn.  De flessen vlierbloesemsiroop voor de fantastische juffen staan klaar, de boekentassen zijn uitgemest, nu nog een paar afscheidsfeestjes en hop we zijn er meer dan klaar voor.  Een zee van tijd die voor ons ligt om weer verse plannen te maken.


Gisteren stond hier een lieve dame voor de deur met dit lekker boeketje.  Een koffietje later stonden twee kookworkshops in de agenda die we zullen geven in haar overweldigende tuin, ik kijk er al naar uit!


Vervolgens ben ik op de fiets gesprongen om alvast wat vakantielectuur in te slaan.  Kwestie van het luieren toch wat nuttig en verantwoord te houden... Voila zon, je mag arriveren!


dinsdag 11 juni 2013

vlierbloesemsiroop

Een verse voorraad vlierbloesemsiroop staat gebotteld te blinken.  Dat geeft me altijd een voldaan gevoel, die bokalen en flessen die de schappen in de kelder vullen naargelang de zomer vordert.

Het is een oud, alomgekend recept.  Tegenwoordig te koop, maar zo eenvoudig om te maken.  En zo verfrissend!  Je plukt per liter water 4 schermen vlierbloesem.  Dat is in een 'normaal' seizoen einde mei, maar dit jaar liep de lente wat vertraging op.


Doe de schermen in een glazen bokaal en giet er water over. Doe er een (biologische!) citroen, in schijfjes gesneden, bij en laat dit 24 uur op de vensterbank in de zon staan.

Zeef dan het aftreksel door een neteldoek (of neem een goed uitgespoelde dunne handdoek). Breng 1 liter van het vocht aan de kook met 500 g suiker.   Bij het kookpunt schuim je het mengsel af met een schuimspaan en dan schenk je het in gesterileerde flessen of bokalen.  Sluit ze onmiddellijk af.


Dat is veel suiker, 500 g per liter vocht, maar je drinkt slechts een bodempje siroop in een glas of enkele centimers in een karaf.  Vul de siroop verder aan met water, spuit of plat, of met vers gepureerde aardbeien, met witte wijn of cava.  Probeer eens een coctail uit of doe het siroopje in je ijsmachine en draai er een frisse sorbet van.

Door de suiker bewaart de siroop zoals confituur, een jaar lang.  Heb je geen zin of gelegenheid om de siroop te maken, dan kan je ook een 'icetea' maken.  Schenk warm water over de schermen en zoet met honing.  Zeef het drankje en serveer heel fris (maak ijsblokjes met die schattige bloemetjes erin!)

Zo, in augustus ben ik er weer met het recept voor de vlierbessensiroop.  Ook heel veelzijdig lekker...






 
 
 

 

 

dinsdag 4 juni 2013

In de sjakos van manlief

Dat was lang geleden, een rustig weekavondje met zijn allen thuis en rond de tafel!
Manlief kwam met een flinke bos spinazie uit zijn moestuin aanzetten, ik had zin in 'iets met tahin', er lagen kerstomaatjes te blinken, en het was lang geleden dat er hier linzen op tafel stonden, dus voila, dat werd ons rustig avondmaaltje.

Die Middenoosterse smaken zijn zo vol en verwarmend, de spinazie was lekker romig en de tomaatjes heerlijk fris en zoet.

Bij het afruimen worden er dan potjes en bakjes gevuld voor de uithuizige man, die is niet tuk op brooddozen of kantine-eten.


Misschien kan ik later, als ik iets ooit iets anders wil dan de kookworkshops en catering en resto's jardin, kan ik op een bakfiets lunchpakketjes rondbrengen.  Geurige Indische en Midden-Oosterse lunchboxen op je bureau in de plaats van de smosjes en boterhammen, lijkt je dat iets?



Spinazie uit de wok & tahinsausje

Wok eerst de fijngesneden steeltjes van de spinazie in hete arachideolie. Voeg 1 à 2 geperste tenen look toe, en vervolgens de fijngesneden spinazieblaren. Kruid met peper & zout.

1/2 bos peterselie
1 dl water of bpuillon
zout & peper
1 à 2 eetlepels ciderazijn
2 dl tahin

Mix voor het tahinsausje de peterselie met het water glad; voeg dan de overige ingrediënten toe en proef.

Geroosterde kerstomaatjes

Doe de kerstomaatjes met olijfolie, grof zeezout en tijm in een ovenschaal en zet ze gedurende 8 minuten in de oven op 190°C.


Bulgur

Stoof een gesnipperde ui in olijfolie aan; voeg 200 g bulgur toe met twee maal zoveel groentenbouillon, een theelepel kurkuma en een theelepel komijnzaad. Kook ongeveer 15 minuten tot de bulgur gaar is.

Linzensalade

200 g groene linzen
2 eetlepels sojasaus
2 eetlepels citroensap
2 eetlepels olijfolie
versgemalen peper
1 theelepel chilivlokken
1 rode ui in halve dunne ringen
handvol peterselie
handvol koriander

Kook de linzen in dubbel zoveel ongezouten water gaar. Maak ondertussen de dressing met sojasaus, citroensap, olijfolie, peper en chilivlokken. Doe de warme linzen bij de dressing en laat afkoelen. Voeg de overige ingrediënten toe.

dinsdag 14 mei 2013

fastfood-asperges

Ik ben er terug.  Ontwaakt na een computercrash en weken van communiefeesten.  Over mijn heerlijke driedaagse kookworkshop in de Franse Ardennen heb ik zelfs nog niets verteld.  Ondertussen lijkt die week een verre paradijslijke zomer...


Maar om jullie niet op het verkeerde been te zetten, het was wel degelijk een kookdriedaagse:


De wilde kruiden groeiden weelderig in de omgeving, we hebben gewandeld en geplukt, twee keer per dag uitgebreid gekookt, lekker getafeld, en genoten van het fijne gezelschap.  De volgende editie staat al in vette letters in mijn agenda genoteerd: van maandagavond 7 oktober tot vrijdagochtend 11 oktober, de inschrijvingen zijn geopend!


En als de communiefeesten, lentefeesten en andere feestelijkheden achter de rug zijn, is er vaak weinig animo om nog voor mezelf te koken.  Dan zijn asperges de ideale fastfood op deze momenten.  Snel klaar en toch ook een beetje een feestelijk gevoel.  Ik vond in de ijskast nog groene asperges en zeekraal.  Een mooie combinatie die me terug doet hunkeren naar die zonnige dagen in Mon Idée... 


Gefruite groene asperges en zeekraal met pastisdressing

bussel groene asperges
250 g zeekraal
250 g platte kaas
1 koffielepel mosterd
dopje pastis
gemalen venkelzaad
kruidenzout
peper van de molen

Snijd de achterste houterige stukjes van de asperges; blancheer ze enkele minuten in gezouten water en laat ze uitlekken.
Meng de platte kaas met de mosterd, pastis, venkelzaad, kruidenzout en peper tot een sausje.
Fruit de asperges samen met de zeekraal heel kort in een grote pan met olijfolie.  Kruid met peper en serveer met de pastisdressing.